Maryla Rodowicz – ikona polskiej sceny muzycznej, swoją karierę zaczęła dziesiątki lat temu, jednak „pełnia” jej umiejętności zdaje się wciąż być przed nią. Kim jest i co ma wspólnego z Włocławkiem legenda polskiej piosenki?

(źródło: Party.pl)

Maryla urodziła się w 1945 roku w Zielonej Górze. Rodzina Maryli Rodowicz pochodzi z Wilna. Jej ojciec, Wiktor Rodowicz, pracował na Uniwersytecie im. Stefana Batorego, a matka, Janina Rodowicz-Krasucka (1924-2017), pochodziła z rodziny związanej z teatrem. Dziadkowie prowadzili koło Ostrej Bramy aptekę Pod Łabędziem. Przodkowie piosenkarki pochowani są na cmentarzu Bernardyńskim. Ze strony ojca, piosenkarka ma pochodzenie rosyjskie i Żmudzińskie. Ukończyła I Liceum Ogólnokształcące im. Ziemi Kujawskiej we Włocławku, później Akademię Wychowania Fizycznego w Warszawie. W młodości czynnie uprawiała lekkoatletykę m.in. w Kujawiaku Włocławek. Licealne lata wciąż są dla niej ważne, utrzymuje kontakt w rówieśnikami z liceum.

Maryla Rodowicz w swoim dorobku ma około dwa tysiące piosenek, ponad dwadzieścia płyt polskich, a także po jednej angielskiej, czeskiej, niemieckiej, rosyjskiej.

Koncertowała na całym świecie: w Europie, Ameryce, Australii, Azji. Jest laureatką wielu nagród i uczestniczką wielu polskich i światowych festiwali muzycznych.

Wystąpiła między innymi w oratorium Katarzyny Gärtner i Ernesta Brylla „Zagrajcie nam dzisiaj wszystkie srebrne dzwony” (1975), śpiewogrze „Na szkle malowane” (K. Gaertner, E. Bryll), spektaklu Teatru STU w Krakowie „Szalona lokomotywa” według tekstów St. I. Witkiewicza (1977, rola Hildy; na scenie razem z Markiem Grechutą; reż. Krzysztof Jasiński). Zajmuje się też aktorstwem, zagrała w kilku filmach i widowiskach muzycznych.

Regularnie do 2009 roku występowała w serialu Telewizji Polsat Rodzina zastępcza.

W 1992 ukazała się autobiograficzna książka piosenkarki „Niech żyje bal”. W 2013 roku wydana została jej kolejna książka autobiograficzna pt. „Wariatka tańczy”, będąca wywiadem-rzeką przeprowadzonym przez dziennikarza muzycznego, Jarosława Szubrychta. 23 marca 2013 roku odebrała w Kijowie tytuł Człowieka Roku 2012 w Ukrainie.

(źródło: TVP)

Dodaj komentarz